De toestand is vloeibaar
Permanente collectiepresentatie
Vanaf 25.01.2025
De M HKA-collectie bestaat uit ongeveer 7500 werken. De ruggengraat ervan zijn aankopen door het museum en werken door de Vlaamse Gemeenschap verworven. Verder zijn er schenkingen en enkele andere publieke fondsen die het M HKA ontsluit. De toestand is vloeibaar brengt werken vanaf de jaren 1960 tot nu uit de collectie samen. Een periode waarin de wereld onder impuls van dekolonisatie, Koude Oorlog, neoliberalisme, ongelijkheid en klimaatverandering steeds sneller lijkt te veranderen in een complexe ruimte zonder centrum. Een periode ook waarin de rol van kunstenaars, de relatie tussen cultuur en samenleving, en de grenzen van kunst voortdurend worden bevraagd en geherdefinieerd. Deze gebalde collectiepresentatie vertrekt van de internationale naoorlogse avant-garde in Antwerpen en gebruikt het verleden als platform om de multipolaire wereld van vandaag
De gratis te bezoeken permanentie collectiepresentatie toont werk van Marina Abramović, Chantal Akerman, Hüseyin Bahri Alptekin, Marcel Broodthaers, David Claerbout, Lili Dujourie, Marlene Dumas, Jimmie Durham, Andrea Fraser, Anna-Bella Geiger, Craigie Horsfield, Ilya & Emilia Kabakov, Nikita Kadan, Barbara Kruger, Nicola L., Taus Makhacheva, Gordon Matta-Clark, Cady Noland, Otobong Nkanga, Panamarenko, Michelangelo Pistoletto, Laure Prouvost, Ayman Ramadam, Chris Reinecke, Oksana Shachko, Nancy Spero, Walter Swennen, Luc Tuymans en Anne-Mie Van Kerckhoven.
Klik hier om door de digitale scan van de tentoonstelling te wandelen.
Items
Otobong Nkanga werd geboren in Kano in Nigeria. Ze leeft en werkt sinds zeven jaar in Antwerpen. Ze was aanwezig op tal van biënnales, de Biennale de Lyon (2015), de Sao Paulo Biennale (2014), de Berlin Biennale (2014) en de Sharjah Biennale (2013), met solo exhibitions in instellingen als het Folkwang museum in Essen, het Stedelijk Museum in Amsterdam, Portikus in Frankfurt en de Kadist Foundation in Parijs. In 2015 won ze ook de Yangyhyun prijs, de belangrijkste Koreaanse internationale kunstprijs. Ze was nu in M HKA voor het eerst breed zichtbaar in eigen land, met ook vijf performances.
Nkanga ontwikkelde een veelzijdige artistieke praktijk in het afgelopen decennium, zij levert actieve voorstellen voor de behandeling van een aantal van de meest dringende problemen van de huidige tijd. Haar werk gaat over de relaties tussen de natuurlijke rijkdom van de aarde en de exploitatie ervan door de mensheid. Een van haar centrale en aanhoudende bekommernissen is hoe de intensiteit van het ontginnen van mineralen onlosmakelijk verbonden is met het kapitalisme. Nkanga is tegelijkertijd gefascineerd door de schade die wordt toegebracht als door het verlangen om te worden verleid door consumptiegoederen.
Nkanga wil de verbindingen tussen verkwisten en verlangen, een cruciale factor in de complexe netwerken van vraag en aanbod die de mondiale economie definiëren visualiseren. Nkanga's werken, zowel de tekeningen, haar performances, sculpturen en andere media, zijn gebouwd rond een meer holistische begrip van ruimte, tijd en object, een aaneenrijgen van fragmenten van verhalen, ervaringen en foto's. Haar tekeningen werken voor haar als bronmateriaal waaruit ze elementen activeert voor haar werken. Ze werkt regelmatig met tapijten, waarbij ze beroep doet op het textiel museum in Tilburg.
Vanaf eind jaren zestig legt Nicola L. zich toe op een reeks van zogenaamde ‘pénétrables’: rechthoeken van gespannen canvas waarin deelnemers hun armen, benen en hoofd kunnen steken om letterlijk door te dringen in het schilderij en één te worden met de kunst. Ze gebruikt de structurele elementen van traditionele schilderkunst om de beperkingen van het voor haar passieve medium te onderzoeken. De monochrome doeken zijn beschreven met natuurlijke elementen zoals aarde, wolk, bloem, hemel, bos.
Hüseyin Bahri Alptekin, die deel uitmaakte van de eerste generatie Turkse kunstenaars die wereldwijd actief en nationaal invloedrijk waren, wordt beschouwd als een van de belangrijkste figuren uit de gevestigde hedendaagse kunstscène van Istanbul. Sinds het begin van de jaren 90 richtte Alptekin zich op een breed opgezette artistieke productie die fotografie, sculpturen, installatie, neontekst, video's en collages omvat. Het is ‘plastische kunst’ die de prozaïsche materiële kwaliteiten weerspiegelt van de 'globale rommel' die de stroom van het transnationale vrijemarktkapitalisme met zich meebrengt. Deze geografische ontwrichting keert regelmatig terug als een thematische lijn in een groot deel van zijn oeuvre, waarbij de voorstellingen worden onderzocht die een maatschappij maakt van 'andere' plaatsen die onze verlangens en stereotypen weerspiegelen.