Walter Swennen gebruikt in zijn schilderijen en tekeningen vaak beelden uit de media en populaire cultuur. Ze lijken op het eerste zicht dan ook opgebouwd uit herkenbare beelden. Maar daarachter gaat een diepe leegte schuil. Daar zwijgt de kunstenaar en moet de toeschouwer zelf denken, voelen, fantaseren of filosoferen. De tekening vormt geen eindstadium, wel het proces dat zich tijdens het kijken bij de toeschouwer voltrekt.